در آتش اختلاف مسی ها یک شهر می سوزد/ چرا مدیریت شرکت مس برای حل بحران پا پیش نمی گذارد؟

یکی از دلایل مهم و قابل اعتنا در صعود مس کرمان به لیگ برتر آنهم پس از 8 سال، اتحاد قابل وصف در مجموعه ی باشگاه صنعت مس بود اما به یکباره در فصل جدید اتحاد جای خود را به اختلاف داد!

به گزارش فردای فوتبال؛ تیم فوتبال صنعت مس کرمان یکی از دو تیم تحت حمایت شرکت ملی صنایع مس ایران در لیگ برتر بیست و دوم است و به نوعی همراه با مس رفسنجان، هم نام مس را در لیگ یدک می کشند و هم استان کرمان. اما آیا حضور این دو فرزند در کنار یکدیگر و شکل دادن رقابت در کنار بار مالی فراوان برای مجموعه ی مس تهدید است یا فرصت؟ آیا این مجموعه با همه ی اسم و آوازه ی ورزشی که از خود  بر جای گذاشته، ازطنین انداز شدن توامان نام مس و کرمان در سراسر ایران شادمان است یا از اینکه باید در این ایام پرمشقت اقتصادی شکم هر دو فرزند را به یک اندازه سیر کند تا اعتراضی به وجود نیاید از غصه به خود می پیچد؟

برای پاسخ به این پرسشها باید فلش بک بزنیم به زمانی که همین مجموعه، دو تیم مس کرمان و مس سرچشمه را در لیگ برتر در فصل 89-90 حمایت می کرد. در آن سال عملکرد ضعیف مس سرچشمه منجر به سقوط به لیگ آزادگان آن هم پس از تنها یک فصل حضور در لیگ برتر شد . هرچه که سرچشمه ای ها در طول فصل از نبود بودجه ی کافی می نالیدند، افاقه نکرد و در نتیجه عطای حضور در لیگ را به لقایش بخشیدند. طولی نکشید که امتیاز همان تیم به مشهد فروخته شد تا دیگر نامی از مس سرچشمه در فوتبال ایران باقی نماند. این تیم، اولین قربانی شرکت ملی صنایع مس ایران در راه تیمداری متمرکز در فوتبال بود. قربانی کردن تیم ها به دلیل هم نام و زیر چتر حمایتی بودن یک شرکت، اتفاق جدیدی در فوتبال ما نیست و نمونه ی مشابه آن در دیگر شرکت مهم و متمول کشور که تمایل داشت بخشی از بودجه ی خود را صرف ورزش کند دیده شده است.

زمانی که حضور تیم های نفتی در لیگ برتر فوتبال ایران، مدیران شرکت ملی نفت را بدجور اسیر مسائل و حواشی خودشان کرده بود. نفت تهران، نفت آبادان و نفت مسجد سلیمان سه  فرزند شرکت ملی نفت در لیگ برتر، دیگر توان مدیران این شرکت را بریده بودند و در نتیجه این شرکت سرانجام اقدام به قربانی کردن یک فرزند خویش نمود.

نفت تهران در حالیکه معمولا نتایج بهتری می گرفت و همواره در رده های بالای جدول و جام باشگاه های آسیا هم حضور داشت ولی ازلحاظ داشتن طرفدار دست پایین تر را نسبت به دو تیم دیگر داشت،  قربانی این سیاست نانوشته که” اگر هم نام زیاد بود یکی را حذف کن” شد و امتیازش هم واگذار شد. (گرچه مشکلات مالی این تیم ها در این فصل نیز گریبان هر دو تیم نفتی حاضر در لیگ برتر را گرفته و تاکنون نفت مسجد سلیمان و نفت آبادان نتوانسته اند خود را از کاندیداتوری سقوط به لیگ آزادگان رها کنند!)

اما هر دو تیم مس سرچشمه و نفت تهران سرنوشت مشابهی داشتند و شاید تنها دلیل راحت سلاخی کردن آنها نیز عدم داشتن هواداران زیاد و مطالبه گر بود. حال در لیگ برتر بیست و دوم، مس کرمان و مس رفسنجان باهم حضور دارند و رخ دادن همین تجربه های تلخ در فوتبال ایران، بار دیگر هواداران را نگران کرده است.

فصل قبل مس کرمان موفق شد با اتحادی بی نظیر که در همه ی ارکان باشگاه مشهود بود، به موفقیتی بزرگ نائل شود و پس از رکوردشکنی های بیشمار به لیگ برتر بازگشت اما اینبار دیگر مس به تنهایی نام مجموعه مس را یدک نمی کشید و از خلاء حضورش در سالهای متمادی در لیگ برتر، نمایندگان دیگری از استان کرمان بودند که این بار را به دوش بشکند واز قضا خوب هم نتیجه گرفته بودند. مس اینبار چاره ای نداشت تا زیر سایه ی مس رفسنجان قدم بگذارد. نکته ای که شاید از اول فصل مدیران و سرمربی مس کرمان، به دلیل آوازه ی قبلی نارنجی پوشان در لیگ برتر و حتی جام باشگاه های آسیا، آن را مانعی بر سر راه خود قلمداد نمی کردند و گمان می بردند به مدد همان آوازه، به راحتی می توانند جایگاه از دست رفته ی خود را به زودی پس بگیرند و نزد پدرِ خانواده، خود را سوگولی کنند اما این اتفاق رخ نداد زیرا دیگر پدرِ خانواده عزمی برای حمایت همه جانبه از این فرزند یا حتی فرزندانش حداقل در ظاهر نشان نمی داد!

خیلی زود اختلافات در درون باشگاه کرمانی بین مدیریت و کادر فنی نمایان شد . اختلافاتی که بر سر مسائل متعدد پیش آمده و در این مقال نمی گنجد اما می شود گفت اگر بنا بر قربانی کردن مجدد باشد، کار را برای متولیان راحت کرده است! همانطور که گفته شد منحل کردن تیم هایی که طرفدار و هوادارانی پشت سر خود نداشته باشند به راحتی هرچه تمام تر انجام می شود اما مس کرمان که دارای هواداران زیاد در شهر و حتی استان کرمان است فقط با یک دلیل می تواند از چرخه ی رقابت و حضور درصحنه ی اصلی خارج شود و آن هم اختلافات و مشکلات داخلی است!

اختلافاتی که تاکنون با پا درمیانی و ریش سفیدی هیچکدام از متولیان شرکت مس ختم به خیر نشده است. شاید در مقاطعی از فصل با نمایش دراماتیک صلح! سعی شده که بر آن سرپوش گذاشته شود اما آتش زیر خاکستر آن هربار شعله می زند و نتیجه ی آن هم عملکرد بسیار بد و سینوسی تیم در نتیجه گرفتن است.

اینکه شرکت ملی صنایع مس ایران در زمینه تیمداریِ فوتبال چه در سر دارد بر کسی معلوم نیست زیرا مدیران این مجموعه دراتفاقات پیش آمده چه در رفسنجان و چه در کرمان همواره مهر سکوت بر لب زده اند و هیچگاه برای حل مشکلات و حواشی پا پیش نگذاشته اند اما آنچه که مشهود است نشان میدهد اگر مس کرمان نتواند در زمین بازی نتایج لازم را بگیرد، حواشی و مشکلات بیرون از زمین بازی به راحتی قادر خواهند بود این تیم را به مسلخ سوق دهند.

هواداران عاشق این تیم، از آتش این اختلافاتِ مدیریت باشگاه و کادر فنی به ویژه سرمربی که تاکنون نیز به طور اساسی حل نشده اند، ضربه می خورند و ممکن است در شعله های آن بسوزند. حال که لیگ برتر به ماه های انتهایی خود نزدیک می شود و تا پایان فقط 9 بازی باقی مانده است بهتر است حداقل در کرمان، آقایان دست از لجبازی بردارند و دمی بیاندیشند که حضور مجدد و ناگوار مس در لیگ آزادگان چه خسارات جبران ناپذیری به امید و انگیزه ی هم مردم و هم فوتبالیستهای آینده دار کرمان خواهد زد که بدون شک در آینده با هیچ فرمولی قابل توجیه نخواهد بود.

آریا طلوعی