واکاوی خداحافظی مازیار زارع و فرزاد حسین خانی!/ سرنوشت متفاوت دو مربی

مازیار زارع سرمربی تیم فوتبال ملوان که پس از ۷ سال توانست انزلی‌چی‌ها را به لیگ برتر برساند و در فصل به پایان رسیده رقابت‌ها موفق شد با قرار گرفتن در رتبه دوازدهم، سهمیه استان گیلان را در لیگ برتر حفظ کند، امروز با انتشار یک پست اینستاگرامی احساسی رسماً با قوهای سپید خداحافظی کرد.

فردای فوتبال؛  ملوان و مس در فصل گذشته، سرنوشتی مشابه داشتند. مسی ها 8 سال و ملوانی ها 7 سال از رقابتهای لیگ برتر دور بودند و از این حیث، هرسال جزء جاماندگان بزرگ لیگ برتر لقب می گرفتند. اما هر دو تیم در فصل قبل از وجود سرمربیانی استفاده کردند که به نوعی اولین تجربه بزرگ مربیگری خود را هم در همین دو تیم آغاز کردند و شعار هر دوی آنها نیز مهم بود؛ صعود به لیگ برتر!

هر دو سرمربی تا پایان فصل پا به پای هم برای صعود تلاش کردند و در نهایت هم موفق شدند به لیگ برتر صعود کنند و رویای چندساله هواداران خود را به واقعیت تبدیل کنند. بدون شک هم زارع و هم حسینخانی در ابتدای فصلی که گذشت تبدیل شدند به اسطوره های جاودان باشگاه خود و این روند هم در اوایل فصلی کخ گذشت نیز آشکارا مشخص بود.

اما شرایط لیگ برتر بیست و دوم به گونه ای پیش می رفت که دو تیمی که در فصل قبل تر، دوشادوش هم در بالای جدول لیگ یک جولان می دادند در این فصل پاییین جدول را از آن خود کرده بودند و رقابت آنها تا پایان فصل هم در این حوالی همچنان ادامه داشت تا آنکه مس، بازی های سرنوشت ساز را واگذار کرد و ملوان از آنها سربلند بیرون آمد تا در پایان لیگ برتر، راه مشابه این دو تیم از هم جدا شود! ملوان سرانجام در لیگ برتر ماند اما مس سقوط کرد تا شور و شادی همچنان در انزلی بماند اما غم و ناراحتی به کرمان آید.

در این جدایی بازهم یک وجه مشترک وجود داشت و آنهم خداحافظی سرمربیان هر دو تیم پس از لیگ بود. اما زارع توانست تیم را در لیگ برتر نگه دارد و آنگاه یک خداحافظی عاشقانه و احساسی با هواداران خودش انجام دهد ولی حسینخانی نتوانست تیم را نگه دارد و مجبور شد با تلخی و تندی و آن هم در آخرین نشست خبری اش، غزل خداحافظی را بخواند.

مازیار زارع در حالی با ملوان خداحافظی کرد که در دو فصل اخیر توانسته بود هواداران این تیم را از خود راضی نگه دارد و با این تفاسیر توانست بخشی از محبوبیتی که در دوران بازی خود هم در این تیم داشت را ارتقا ببخشد و با قلبی آرام به قول خودش این تیم را ترک کند. در بخشی از خداحافظی یا به نوعی استعفای زارع آمده است:

“نمی‌خواهم بدون اشاره به برخی روزهای بسیار سختی که در این فصل داشتیم، حرف‌هایم را تمام کنم. عواطف و احساسات هواداران ملوان را در آن لحظات با تمام وجود درک می‌کنم، چون خودم یک هوادار بزرگ ملوانم و می‌دانم تا چه حد مردمم می‌توانند از ننتیجه یک بازی اندوهگین شوند و بابت هر کدام از این نتایج که مسئولیتش تمام و کمال با من بوده،‌ عذرخواهم. مدت‌ها پیش تصمیم را به هزاران دلیل گرفتم و اعلامش کردم، اما حالا که با واقعیت آن روبرو شدم، متوجه سنگینی بغضم می‌شوم که چگونه باید از خانواده‌ام جدا شوم. خانواده‌ای که به جرأت از کودکی بیشتر زمان زندگی‌ام را در کنارش بودم و برایش جنگیدم و هرچه دارم و ندارم از آن است.”

زارع در این بخش یه مشکلات عدیده ای اشاره می کند که ظاهرا از درون باشگاه رقم خورده و کار را برای وی سخت می کرد اما او می گوید به خاطر ملوان سعی کرده است که با تمام توان وتلاشش فقط سهمیه گیلان در لیگ برتر را حفظ کند. او در این بخش همه دارایی خود را از ملوان می داند. هواداران در این خداحافظی سهمی مهم دارند و زارع سعی نکرده است تا در مقابل آنها جبهه بگیرد. او در بخشی از این خداحافظی از اینکه توانسته تیم را در لیگ نگه دارد اظهار شادمانی کرده و به نوعی نبردی که با مس داشت و در نهایت منجر به پیروزی اش شد را اینگونه به رخ کشیده است؛

“ماندگاری در ماراتن لیگ برتر برای همه ما بسیار پرچالش‌تر و طاقت‌فرساتر از جنگ صعود شد. چالشی بزرگ که در ۴ فصل اخیر ازجمله فصل جاری گریبان سه تیم تازه صعود کرده را گرفت و در نهایت سقوطشان را رقم زد.”

اما در دیگر سو وقتی به آخرین مصاحبه های فرزاد حسینخانی که بوی استعفایش را می داد می نگریم  متوجه هیچ مودت و علاقه ای -که پیش از آن وجود داشت – بین او و هواداران مس نمی شویم! حسینخانی هم خداحافظی کرد اما نه در آن از رد و بدل کردن عشق و احساس با هواداران خبری بود نه کری خوانی برای حریفان! شاید خیلی ها بگویند از تیمی که سقوط کرده و مربی ناکام دیگر انتظار عشق و محبت نمی رود اما باید در پاسخ گفت؛ حسینخانی دو هفته پیش از اتمام لیگ و در باخت مقابل تراکتور هم رویه ی خوبی با منتقدان و هواداران مس در پیش نگرفت و همین امر منجر به طغیان آن در روز آخر شد!

خداحافظی وی پس از بازی با سپاهان، نه در فرم و نه در محتوا هیچ شباهتی با خداحافظی زارع با ملوانیها نداشت و از این حیث دو سرنوشت متفاوت برای مربیانی را رقم زد که از ابتدای سکان داری تیم هایشان پا به پای هم در همه عرصه ها پیش رفته بودند! مسی ها از حسینخانی دلخورند اما ملوانی ها گرچه اعتقاد دارند باید برای فصل بعد هم از نظر بازیکن هم کادر تقویت شوند، اما به هیچ وجه از زارع دلخور نیستند و موفقیت های ملوان در دو فصل اخیر را مدیون وی می دانند.

مسی ها در دو سه بازی آخر امیدشان به حسینخانی را از دست داده بودند اما ملوانی ها تا پایان به زارع امید داشتند. شاید نوع برخورد دو مربی در هفته های پایانی با هودارانشان نیز موید این گفتار باشد که حسینخانی در مس همه چیز را برای خود تمام شده فرض می کرد ولی زارع به دنبال فرصت بود تا در موقعی دیگر بازهم به ملوان برگردد تا برگ های زرین دیگری باهم بنویسند.

آنچه که در پایان این خداحافظی ها رقم خورد حفظ حیثیت و محبوبیت زارع در انزلی بود و از دست رفتن محبوبیت حسینخانی در کرمان. شاید فصلی دیگر و وقتی دیگر که اذهان از این غم ها پاک شود فرصتی برای آشتی باشد اما تا آن زمان مسی ها نیاز دارند مرهم زخم هایشان با صعود به لیگ برتر با شکل و شمایلی جدید التیام یابد.