لیگ یک در تسخیر شرکت مس!/ برای بزرگ مالکِ فوتبال ایران کدام تیم مهم تر است؟

فردای فوتبال؛ لیگ دسته اول بدون شک در این فصل از مسابقات، صحنه جولان تیم های شرکت مس خواهد بود و سه تیم مس کرمان، مس شهربابک و مس سونگون، علاوه بر اینکه هم خانواده اند اما برای حضور در لیگ برتر رقیبانی سرسخت و متفاوت برای یکدیگرند.

شرکت ملی صنایع مس علاوه بر این باشگاه ها، از باشگاه مس رفسنجان هم در لیگ برتر حمایت می کند و قطعا حمایت از همه این باشگاه ها به طور یکسان و انتظار موفقیتی شبیه به هم از آنها شدنی و ممکن نیست و در سیاستهای بلند مدت این شرکت که اکنون یکی از بزرگ مالکان فوتبال ایران پس از شرکت ملی نفت ایران نیز محسوب می شود، نمی تواند جایی داشته باشد.

نکته مهم دیگر، غیرممکن بودن دریافت مجوز حرفه ای برای همه ی این باشگاه هاست و باتوجه به قوانین مجوز حرفه ای، هر باشگاه باید یک مالک خصوصی یا غیرخصوصی(دولتی) داشته باشد و طبیعتا شرکت مس قادر نخواهد بود از همه این باشگاه ها به طور یکسان حمایت کند زیرا دریافت مجوز حرفه ای غیرممکن می شود.

و اما دو سوال مهم این است! حال که سه باشگاه تحت مالکیت این شرکت در حال رقابت در لیگ دسته یک هستند و به نوعی هر سه باشگاه هم مجبورند در بین هواداران خود انگیزه و امید صعود به لیگ برتر را ایجاد کنند،  تصمیم کمیته ورزش این شرکت در میزان حمایت و اهمیت به این تیم ها در زمان شروع و همچنین کوران مسابقات لیگ دسته یک چگونه خواهد بود؟ و اینکه اگر در نهایت بنا بر حمایت از یک باشگاه از بین 4 باشگاه تحت تملک این شرکت باشد کدام یک در اولویت قرار می گیرد؟

اگر بخواهیم دلایل شرکت مس در مقوله باشگاه داری را بدانیم، توجه و اهمیت به ورزش در مناطق مختلف کشور شاید یکی از آنها باشد که بدون شک امری قابل قدیر است اما قطعا قوانین موجود مانع آن خواهند شد که این شرکت بتواند به صورت حرفه ای در همه استانها و یا شهرها فعالیت کند و به همین دلیل تجدید نظر در نوع حمایت از رشته فوتبال و هم چنین حمایت از یک باشگاه در دستور کار آتی شان قرار خواهد گرفت! (اگرچه قوانین فوتبال در نهایت این شرکت را مجبور به تعدیل باشگاه خواهد کرد اما بهتر است از هم اکنون اقداماتی صورت پذیرد تا عواقب سنگین اجتماعی برای این مجموعه را به همراه نداشته باشد.)

شرکت مس، اگر به طور مبانگین از هر باشگاه لیگ یکی، 110 میلیارد و لیگ برتری 200 میلیارد تومان حمایت مالی داشته باشد، باید سالانه مبلغی بیش از 500 میلیارد تومان در این باشگاه ها هزینه کند و آنگونه که پیداست تقسیم این پول به این نحو، در این باشگاه ها نتوانسته است همه آنها را راضی نگه دارد و نتایج دلخواه هوادارن آنها را نیز به همراه داشته باشد.

شکستن هزینه ها و تقسیم آن به شکلی ناموزون در میان باشگاه ها حتی اگر قوانین مجوز حرفه ای فوتبال هم اجازه بدهد، در دراز مدت موجب نارضایتی و عدم نتیجه مطلوب خواهد شد. ضمن اینکه مهر تایید این امر را در دو مقطع از سوی شرکت مس دیده ایم که منجر یه سقوط تیم های تحت تملکش( مس سرچشمه و مس کرمان) از لیگ برتر شده و نارضایتی عمومی را نیز به همراه داشته است. اگرچه این مجوعه می تواند با نگاه و حمایت همه جانبه از یک باشگاه که هم هوادار دارد و هم دارای وجه ملی و بین المللی است به مانند فولاد مبارکه سپاهان، ذوب آهن، گل گهر و یا تراکتورسازی این شرکت را هم به یکی از قطب های فوتبال ایران از منظر قهرمانی حتی در آسیا مطرح کند!

واقعیت این است اگر براساس قدمت و سابقه ی تیم های تحت تملک شرکت مس، قرار بر ارزیابی و اهمیت باشد بدون شک تیم فوتبال مس کرمان از همه این باشگاه ها قدیمی تر است و به نوعی داعیه دار سابقه باشگاهی هم در فوتبال ایران و هم آسیاست و انتظار می رود حمایت های شرکت مس و به نوعی زیر چتر قوانین فوتبال حرفه ای به سمت حمایت از تیم قدیمی و ریشه دار این باشگاه برود. شاید این واقعیت به مذاق تیم ها و باشگاه های دیگر این مجموعه خوش نیاید اما باید پذیرفت این راه رفتنی است و شرکت مس هم لاجرم است تا به قوانین موجود تن در دهد تا هرچه که در فوتبال قهرمانی کشور در طی سالیان متمادی رشته است به ناگاه پنبه نشود!

در همین رقابتهای فصل جاری لیگ برتر هم از هم اکنون باید دانست که مس رفسنجان شانس آسیایی شدن ندارد و این تیم فقط باید برای رتبه های میانی جدول تلاش کند زیرا مالکیت باشگاه مس رفسنجان به مانند مالکیت سایر باشگاه های مسی است و این امر بزرگترین مانع آسیایی شدن رفسنجانی ها خواهد بود.