تشت رسوایی/ ابعاد فساد جدید در فوتبال ایران

فردای فوتبال؛ پرواضح است، مادامی که شفافیت در قراردادهای بازیکنان و رو شدن دست های پشت پرده در معرفی بازیکن و دریافت پورسانت های خارج از عرف نباشد همواره در بر همان پاشنه فساد می چرخد فقط زمینه و فرم آن متفاوت می شود.

اما در فساد اخیر، چرخه ای از مربیان، مدیران برنامه و رسانه، مدیران فدراسیون و یک باشگاه کرمانی دست در دست هم داده اند تا لکه ننگ و سیاهی و به طریق جدید بر فوتبال ایران بر جای بماند.

ماجرا از آن جا آغاز شد که نهادهای امنیتی و قضایی به پرونده های باشگاه صنعتی کرمانی ورود کردند و متوجه حجم عظیم مراودات مالی خارج از عرف و پرداختی های نامنظم به افراد مختلف و درگیر فوتبال شدند.

به عنوان مثال در یکی از عناوین مطروحه، پرداخت سکه به رمالان و دلالان فوتبال و همچنین برخی از مدیران اجرایی فدراسیون فوتبال و برخی از رسانه های ورزشی توسط مدیران اجرایی باشگاه و سرمربی فعلی یکی از تیم های لیگ برتری، منجر به رسوایی بزرگ شده است.

برخی رسانه ها روز گذشته، استعفای سهیل مهدی رئیس سازمان لیگ فوتبال ایران را به این قضیه ربط دادند اما حسن زاده رئیس ارکان قضایی فدراسیون فوتبال در برنامه فوتبال برتر احضار مدیران را تایید و اما تاکید کرد که همگی بر سر کار خود حاضر هستند.( اشاره به بر سر کار بودن سهیل مهدی و خداداد افشاریان رییس کمیته داوران است که خبر استعفای آنها منتشر شده بود).

در همین رابطه رئیس کل دادگستری استان کرمان نیز از احضار افرادی به شعب بازپرسی کرمان در همین‌ رابطه خبر داد و گفت: پرونده گسترده فساد فوتبال در یکی از باشگاه های کرمانی در حال بررسی است و جزئیات آن پس از تحقیقات نهایی منتشر خواهد شد.

معاون وزیر ورزش و جوانان هم ارتکاب این فساد را به سال ۱۴۰۰ ربط داد و با تایید آن ادعا کرد که باید با عوامل بروز فساد برخورد شود.

مدیران فعلی باشگاه مس رفسنجان( باشگاه مورد اتهام در این فساد) هم ادعا کرده اند که خودشان از شرکت مس خواسته اند به این پرونده ورود کرده و ابعاد آن را که تقریبا در ۳سال پیش رخ داده است، بررسی کنند.

در همین رابطه علی سامره که در آن ایام جز کادر مدیریتی مس بود و به دلیل اختلافات با مدیران وقت، کنار گذاشته شد در قالب یک استوری فاش کرد که همواره به افرادی که در آن مقطع مدیریت مس را بر عهده داشته اند هشدار داده که اقدامات ” زیاده خواهانه” آن فرد! منجر به آبروریزی بزرگ می‌شود.

اتهام هایی که نشان می‌دهد، در سالی که مس رفسنجان به لیگ برتر صعود کرد، این باشگاه حجم گسترده ای از بذل و بخشش های عجیب و غریب به افراد مختلف داشته است. به عنوان مثال به رمالی که در شهرهای مرکزی کشور اقامت داشته تعدادی سکه پرداخت شده تا به مدد تیم در نتيجه گیری برسد!
همچنين پرداخت سکه های شائبه برانگیز به مدیر یک سایت معتبر ورزشی و برخی از دلالان فوتبال، به جهت معرفی و حتی حمایت از بازیکنان، پای آنها را به این پرونده‌ باز کرده و این‌ افراد برای ارائه توضیحات به کرمان احضار شده اند.

اینها بخشی از اتفاقاتی است که توسط این باشگاه به عنوان حلقه اصلی ماجرای فساد گسترده در سال ۱۴۰۰ مطرح شده است.

حال باید ديد پس از کشف فسادی که تشت رسوایی آن از بام باشگاه مس رفسنجان افتاده و دامان برخی مدیران فدراسیونی را هم گرفته است، برخورد با عاملان اصلی آن چگونه در دستور کار قرار می گیرد که بدون شک قاطعیت در برخورد می تواند زمینه ساز مقابله با فسادهای احتمالی بعدی باشد.

اما آنچه که مهم جلوه می کند همان ماجرای عدم شفافیت در همه ارکان و اتفاقات فوتبالی است. ماجرایی که هرازچندگاهی از سوی برخی سرمربیان به “شیتیل بگیری” برخی از افراد(کارشناسان ) در کنفرانس های خبری معروف شده اما آنقدر با این واژه سطحی و سرد برخورد می‌شود که قبح آن فرو ریخته و به جای زمینه ساز شدن برخورد قضایی با همان “شیتیل بگیران” همواره مورد تمسخر و شوخی محافل فوتبالی قرار گرفته است.

اینکه برخورد با فساد، در فوتبال ایران جدی گرفته شود بدون شک مطالبه قاطبه ی کسانی است که دوست دارند حداقل مقوله فوتبال برای آنها سالم و بدون فساد و تباهی باقی بماند.