واکنش هادی چوپان به نایب قهرمانی در مسترالمپیا

«به نام ایزد منان
به حدی بر تن خسته‌ام درد دارم که روی برای عذرخواهی از مردمم و وطنم ‌و نام کهن وطنم ندارم و زبان چرخ بر گفتار نیست اینجانب حقیر را ببخشید که نماینده‌ای نبودم که قدرت مقابله با همه چیز را داشته باشم شرمنده هستم من در راهی هستم که جز خداوند و مردمم و هوادارانم در جهان همراه و‌ پناهی ندارم خدا را قسم می‌خورم از درد گذشتم از دوری خانواده گذاشتم از وجود و تن و خون آهن‌های سرد را در هم کوبیدم و غذای خشک خوردم غربت را چو‌ زندان کشیدم تا لایق باشم شادی‌آور مردمم باشم حلالم کنید و این مدال بی‌رنگ لایق شما را بپذیرید اگر خداوند عمر نعمت بخشید جبران می‌کنم از اینکه چون کوه پشتم بودید دستانتان را بوسه می‌زنم مدال هیچ جان فدای شما مردمم و وطنم از همسرم فرزندانم طلب حلالیت می‌کنم که غیبت زیاد من باعث رنجش آنان هست. از استاد، مربی، برادر بزرگ هانی رامبد و خانواده محترمش تشکر می‌کنم برای تمام زحمات و مهمان‌نوازی ایشون از بهترین یار دوران ورزشیم علی آقا نعمتی که هر ساعت مشوق و سکان مشورتم بود و‌ دوستان بزرگوارم که نام محترمشان زیاد است از تمرین ایران تا رژیم و تمرین محل مسابقه سپاسگزارم حلالم کنید. سرباز وظیفه هادی چوپان گرگ ایرانی.»